Na području Vojvodine su početkom februara 2026. godine, za samo desetak dana, prijavljena čak četiri slučaja stradanja kritično ugrožene i strogo zaštićene vrste – stepskog sokola. Tri od te četiri jedinke su bile poreklom iz Mađarske, obeležene satelitskim odašiljačima i ornitološkim prstenovima. Lokacije na kojima su jedinke prestale da se kreću su zabeležene satelitski a zatim obiđene na osnovu poslednjeg primljenog signala sa odašiljača, što su dojavili predstavnici Mađarskog ornitološkog društva preko Društva za zaštitu i proučavanje ptica Srbije. Dve mrtve jedinke su pronađene na terenu, na pašnjacima u blizini naselja Čoka i Boka, u neposrednoj blizini dalekovoda srednjeg napona.
Poslednji primljeni signal sa odašiljača treće jedinka stepskog sokola zabeležen je u okolini naselja Lukićevo. Na označenoj lokaciji su uočena čak četiri stuba dalekovoda čija konstrukcija ih čini opasnim za ptice. Ta jedinka je verovatno stradala oko nove godine, jer je poslednji signal sa odašiljača zabeležen 1. januara 2026, a zbog zakasnele informacije i izmena na terenu, nije pronađena. Četvrta mrtva mlada jedinka pronađena je od strane upravljača zaštićenog područja na lokalitetu Betlehem kod Padeja, unutar Parka prirode „Slatine u dolini Zlatice". Nije bila opremljena odašiljačem niti prstenom, tako da je njeno poreklo ostalo nepoznato.
Sve tri na terenu pronađene mrtve mlade jedinke stepskog sokola, verovatno ženke, zatečene su kako leže na travi, okrenute stomakom na dole, opuštenog tela i blago povijene glave, bez grčenja kandži. Sve su uz odgovarajuću proceduru uklonjene sa terena i prosleđene nadležnim veterinarskim organizacijama radi utvrđivanja uzroka uginuća. Preliminarno se sumnja na kombinovano dejstvo raznih faktora, pre svega bolesti (avijarna influenca) i prisustvo dalekovoda srednjeg napona koji potencijalno izazivaju elektrokuciju. Koji god da je uzrok, smrt čak četiri jedinke ove veličanstvene vrste u kratkom vremenu, čija brojnost u Srbiji ne prelazi 50 parova, veliki je gubitak za prirodu.
|
|
|
