Pokrajinski zavod za zaštitu prirode

geoportal

Ekološka mreža

mapa

REZERVAT BIOSFERE "BAČKO PODUNAVLJE"

logo-unesco-mab
Zbrinjavanje
coopMDD projekat
logo-sava-ties
logo-lifeline-mdd

Događaji

Avgust 2021
pon uto sre čet pet sub ned
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
logo-pannoneagle

PZZP je član IUCN-a

IUCN
wwf-logo

WWF - FOND ZA ZAŠTITU PRIRODE

covid-19

Očuvanju životne sredine doprinosite uglavnom:

odgovornim ponašanjem u prirodi - 56.1%
racionalnom potrošnjom vode - 4.5%
štednjom energije (gasa, struje i sl.) - 9.1%
izbegavanjem korišćenja plastičnih kesa - 21.2%
višestrukom upotrebom ambalaže - 9.1%

Ukupno glasova: 66
Glasanje u ovoj anketi je zavrseno

Ekološka mreža je skup međusobno povezanih ili prostorno bliskih zaštićenih područja i ekološki značajnih područja koji omogućava slobodni protok gena i bitno doprinosi očuvanju prirodne ravnoteže i biološke raznovrsnosti i unutar kojih se delovi povezuju prirodnim ili veštačkim ekološkim koridorom“(“Službeni glasnik RS”, br. 5/2010).

Zaštita biodiverziteta direktno obezbeđuje očuvanje prirodnih sistema i procesa, a takođe doprinosi i očuvanju sposobnosti adaptacije na izmenjene uslove sredine, kao što su klimatske promene. Ekološka mreža je koherentni sistem prostornih celina u prirodnom i/ili blisko-prirodnom stanju koji su izdvojeni sa ciljem održavanja i unapređenja ekoloških funkcija, a istovremeno pružaju odgovarajuće mogućnosti za održivo korišćenje prirodnih resursa. „Jezgra“ mreže predstavljaju područja značajna za očuvanje biodiverziteta koja su međusobno povezana ekološkim koridorima, a u slučaju potrebe određuje se i zaštitna zona koja smanjuje negativne uticaje okruženja.

Formiranje nacionalne ekološke mreže je multidisciplinarni zadatak, koji treba da definiše i objedini interese zaštite prirode, vodoprivrede, poljoprivrede i šumarstava, kao i ekonomske interese lokalnog stanovništva, u skladu sa mogućnostima razvoja pojedinačnih regiona. Unapređivanje postojećih i formiranje novih ekoloških koridora, formiranje i multifunkcionalno uređenje tampon–pojasa treba da se odvija u vidu međusektorske saradnje, sa uključivanjem što većeg broja zainteresovanih subjekata, na svim nivoima planiranja i realizacije.

Strategija očuvanja Panevropskog biološkog i predeonog diverziteta (PEBLDS) predviđa formiranje Panevropske ekološke mreže koja je sastavljena od nacionalnih ekoloških mreža. Ekološka mreža objedinjuje i područja koja su najznačajnija za ispunjenje naših međunarodnih obaveza sa aspekta zaštite prirode i životne sredine. Pojedina područja nacionalnih mreža od međunarodndog značaja, kao delovi međunarodnih ekoloških mreža (Emerald, Natura 2000), mogu da dobiju posebnu stručnu pomoć ili jaču zakonsku zaštitu. Formiranje ekološke mreže je regulisano Zakonom o zaštiti prirode i Uredbom o ekološkoj mreži.

Staništa zaštićenih i strogo zaštićenih vrsta

U Vojvodini je do sada izdvojeno 481 stanište zaštićenih i strogo zaštićenih vrsta evidentiranih u skladu sa kriterijumima Pravilnika o proglašenju i zaštiti strogo zaštićenih i zaštićenih divljih vrsta biljaka, životinja i gljiva (“Službeni glasnik RS”, br. 5/2010). Takođe je evidentirano 4 međunarodna rečna ekološka koridora od evropskog značaja, 9 prekograničnih rečnih ekoloških koridora koji povezuju prostore susednih zemalja i veći broj regionalnih i lokalnih ekoloških koridora.

Ekološki koridor je ekološka putanja ili veza koja omogućava kretanje jedinki populacija (biljnih i životinskih vrsta) između zaštićenih područja i ekološki značajnih područja od jednog lokaliteta do drugog i koji čine deo ekološke mreže.

Međunarodni ekološki koridori su:

  • Dunav, Tisa, Sava, Tamiš – međunarodni ekološki koridori od evropskog značaja;
  • Kereš, Zlatica, Begej, Karaš, Nera, Brzava, Moravica, Bosut, Studva - prekogranični ekološki koridori koji povezuju prostore susednih zemalja od ekološkog značaja.

Regionalni ekološki koridori su:

  • vodotoci i njihov obalski pojas : Krivaja, Čiker, Mostonga, Dobrodolski potok sa Kajinovcem, potokom Međeš i Progarskom Jarčinom, kao i plovni delovi osnovne kanalske mreže hidrosistema Dunav - Tisa - Dunav (DTD);
  • slatinsko-stepski koridor Banata koji obuhvata slatine Banata predviđene za zaštitu (slatine oko Novog Miloševa i Bočara, slatine oko Šurjana i Jarkovca, slatine oko Ilandže, Dobrice i Alibunara) i evidentirana staništa zaštićenih i strogo zaštićenih vrsta između SRP „Pašnjaci velike droplje“ i PIO „Vršačke planine“;
  • slatinsko-stepski koridor Bačke koji obuhvata zaštićena područja SP „Humka na potezu Livade“(Jurišina humka), SP „Čarnok“, slatinska područja Bačke predviđena za zaštitu (slatine kod Sonte i Bogojeva, slatine kod Ruskog Krstura) i evidentirana staništa zaštićenih i strogo zaštićenih vrsta između navedenih slatinskih područja i SRP „Titelski breg“, prirodnog dobra u postupku zaštite.

Lokalni ekološki koridori:

  • veći broj vodotoka i kanala, uključujući i neke manje meliorativne kanale, među kojima su sledeći fruškogorski potoci/kanali identifikovani kao lokalni ekološki koridori: Lišvar i Čedimir, Sviloški potok (Almaš), Tekeniš, Čitluk, Potoranj, Čerevićki potok, Šakotinac, Kozarski potok, Časarski potok, Dumbovo, Rakovački, Liparija, Šandorovac, Kamenarski potok (Ledinački potok), Mali kamenarski potok, Novoselski potok, Rokov potok, Bukovački potok, Selište, Ešikovac, Lipovac, Šarkudin sa Šidinom, kanal Međeš, Moharač, Barakut, Remeta sa potokom Jaroš, Kuštilj, potoci Sanča i Mutalj, Vranjaš (Manđeloski potok), Kanal Čikas sa Stejanovačkim kanalom i potokom Rovača, potok Kudoš, Borkovački potok, potok Jelence, potok Šelevrenac sa potokom Kontić, Veliki Begej sa Ljukovom, Potok Budovar, Patka bara sa Novokarlovačkim potokom i potokom Komarevac, kanal Golubinci – Stari Banovci, kanal Jarčina, kanal Galovica, Nadel;
  • međe, živice, šumarci i poljozaštitni pojasevi koji povezuju izolovana šumska staništa;
  • doline, dubodoline, pašnjaci i košanice između značajnih stepskih i slatinskih staništa.
Top of Page